Η όλη εκπαιδευτική δραστηριότητα υλοποιήθηκε με επιτόπου παρατήρηση και μελέτη, καθώς επίσης και με εκπόνηση εργασίας εκ μέρους των φοιτητών. με την υποστήριξη της «Ελληνικής Επιτροπής για την Επιστροφή των Γλυπτών της Ακρόπολης –ΕΕΕΓΑ» και ομάδας καθηγητών του Charles Darwin University, με επικεφαλής τον καθηγητή κο Γεώργιο Φραζή. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα περιελάμβανε ξενάγηση στο Μουσείο και στα Μνημεία της Ακρόπολης με ξεναγό Αρχαιολόγο της ΕΕΕΓΑ, ενημέρωση για την ιστορική πορεία των Μνημείων και τον συμβολισμό του Ιερού Βράχου της Ακρόπολης, από τον Πρόεδρο της ΕΕΕΓΑ κο Ευάγγελο Φυλακτό, ιστορικό ερευνητή και μαρμαροκαλλιτέχνη, καθώς επίσης ενημέρωση για την Κατασκευή – Αρχιτεκτονική και τον Γλυπτό διάκοσμο του Παρθενώνα, από την Γενική Γραμματέα της ΕΕΕΓΑ κα Ελένη Μπάρμπα, Αρχιτέκτονα μηχανικό.
Με την ολοκλήρωση του προγράμματος απενεμήθησαν τιμητικοί Έπαινοι από τον Πρόεδρο κο Ευάγγελο Φυλακτό και τη Γενική Γραμματέα κα Ελένη Μπάρμπα της ΕΕΕΓΑ, στον Πρύτανη του Charles Darwin University Professor SIMON MADDOCKS, στον Συντονιστή του προγράμματος Γεώργιο Φραζή, καθηγητή του Πανεπιστημίου Charles Darwin University, Associate Professor – Coordinator of Hellenic & Greek Studies, καθώς επίσης στην ομάδα των, συμμετεχόντων στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, καθηγητών και φοιτητών του Charles Darwin University, για την συμβολή τους στη διάδοση του Ελληνικού πολιτισμού. Με μεγάλη συγκίνηση και ενθουσιασμό συμμετείχαν στην όλη δραστηριότητα, τόσο οι καθηγητές όσο και οι φοιτητές, οι οποίοι με σεβασμό και δέος μπροστά στο μεγαλείο του Παρθενώνα και του Ιερού Βράχου της Ακρόπολης, ως Μνημείου φωτός, Δημοκρατίας και Πανανθρώπινων αρχών και αξιών, ολοκλήρωσαν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, προβάλλοντας τον Ελληνικό πολιτισμό διεθνώς.

The post Οι φοιτητές του Charles Darwin University στην Ακρόπολη appeared first on Ε.Ε.Ε.Γ.Α.

Μαθητές σχολείων της Θεσσαλονίκης, κατασκεύασαν μικρούς Παρθενώνες και Μνημεία στο Δημαρχιακό Μέγαρο Θεσσαλονίκης, γοητευμένοι από τις καλλιτεχνικές δημιουργίες μαρμάρινων ομοιωμάτων σε κλίμακα 1/25, του καλλιτέχνη μαρμάρου και  προέδρου της ΕΕΕΓΑ,  Ευάγγελου Φυλακτού, στο πλαίσιο του 1ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΠΟΛΥΘΕΜΑΤΙΚΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ, μετά από πρόσκληση του Πρότυπου Αθλητικού Κέντρου ΑΤΕΡΜΩΝ, στις 30/9/2017.

Ήταν μία συγκλονιστική και μοναδική εμπειρία τόσο για τους μαθητές όσο και για τους δασκάλους και γονείς συνοδούς. Καθ’ όλη τη διάρκεια του εργαστηρίου ο καλλιτέχνης μαρμάρου, παρουσίαζε με πάθος και ζωντάνια όλη την ιστορία και την διαδικασία σμίλευσης του μαρμάρου των Μνημείων της Ακρόπολης, επάνω στο οποίο γράφτηκε η λαμπρή ιστορία και το μεγαλείο της Ελλάδας.

Στο εργαστήριο συμμετείχε επίσης, η Αρχιτέκτων Μηχανικός, Ελένη Μπάρμπα, γενική γραμματέας της ΕΕΕΓΑ, η οποία παρουσίασε με παιδαγωγικό τρόπο, βιωματικό και ευχάριστο για τα παιδιά, την αρχιτεκτονική και τον διάκοσμο του Παρθενώνα, το Αρχιτεκτονικό θαύμα των αιώνων, προκαλώντας τον ενθουσιασμό και το έντονο ενδιαφέρον τους  με τις ερωτήσεις τους, καθώς και τον θαυμασμό τους προς τους αρχαίους Έλληνες δημιουργούς των Μνημείων της Ακρόπολης.  Μοναδικού Μνημείου παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, απόλυτης αρμονικής συνύπαρξης επιστήμης και καλαισθησίας, που συμβολίζει το φως του πανανθρώπινου Ελληνικού πολιτισμού και την πίστη των Ελλήνων προς την Αρετή και την Σοφία.

The post Εκδήλωση της ΕΕΕΓΑ στο Δημαρχιακό Μέγαρο Θεσσαλονίκης appeared first on Ε.Ε.Ε.Γ.Α.

Στην εναρκτήρια ομιλία της, η φιλόλογος κ. Νικολέτα Μήτρακα περιέγραψε την ιστορία και το χρονικό της αρπαγής των Γλυπτών από τον Λόρδο Έλγιν.

Αμέσως μετά ο κ. Φυλακτός Ευάγγελος, αφού καυτηρίασε την βίαιη αρπαγή των Γλυπτών από τον Έλγιν αλλά και την αδιάλλακτη στάση του Βρετανικού Μουσείου σχετικά με το ζήτημα της επιστροφής τους, αναφέρθηκε με τρόπο γλαφυρό στις αντιδράσεις που έχουν προκληθεί σε διεθνές επίπεδο αλλά και στο πάγιο αίτημα σπουδαίων προσωπικοτήτων σε ολόκληρο τον κόσμο, και ειδικότερα στην Μεγάλη Βρετανία, για τον επαναπατρισμό των Γλυπτών.

Στη συνέχεια ο δικηγόρος κ. Απόστολος Καλαφάτης έκανε μία σύντομη αναφορά στην πολυδαίδαλη νομική πτυχή του ζητήματος και το δίλημμα που αντιμετωπίζει το Ελληνικό κράτος σχετικά με την διεκδίκηση ή μη των Γλυπτών μέσω της δικαστικής οδού.

Μαθητές του σχολείου εν είδει εικονικής δίκης παρουσίασαν τα επιχειρήματα που επικαλούνται τα εμπλεκόμενα μέρη• από τη μία των υποστηρικτών της επιστροφής κι επανένωσης των Γλυπτών στον φυσικό τους χώρο και από την άλλη όσων υποστηρίζουν την παραμονή των Γλυπτών στο Βρετανικό Μουσείο.

Στο τέλος της εκδήλωσης ο πρόεδρος της ΕΕΕΓΑ κ. Φυλακτός, σε κλίμα συγκίνησης, απήγγειλε το ποίημα του ‘Η Καρυάτιδα μίλησε’ προκαλώντας το θερμό χειροκρότημα των παρευρισκομένων.

Εκτός των δεκάδων μαθητών και καθηγητών του σχολείου, την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους οι ιδρυτές του Παπαχαραλάμπειου Εκπαιδευτηρίου κ. Θεόδωρος Παπαχαραλάμπους με την σύζυγο του κ. Καίτη Παπαχαραλάμπους, ο διευθυντής του σχολείου κ. Σπύρος Παπαχαραλάμπους, ο στρατηγός κύριος Τόρβας Δημήτριος και ο συνθέτης και γνωστός τραγουδιστής κ. Γιώργος Σαλαμπάσης.

The post Εκδήλωση της ΕΕΕΓΑ στο Παπαχαραλάμπειο Εκπαιδευτήριο appeared first on Ε.Ε.Ε.Γ.Α.

Το πρόγραμμα εμπλουτίστηκε με τα “Μεγάλα Παναθήναια” και τον “Χορό των Καρυάτιδων” που επιμελήθηκε η κυρία Αναστασία Μάγγου. Το θέαμα ήταν εντυπωσιακό και μας μετέφερε για λίγο σε εκείνους τους χώρους και σε εκείνην την εποχή που γράφτηκαν ΧΡΥΣΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ – ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον Σύλλογο γονέων, στον διευθυντή και στο διδακτικό προσωπικό του σχολείου, και ιδιαίτερα στην κυρία Νατάσα Μάγγου, σε αυτήν την άξια και ακούραστη γυμνάστρια που κατόρθωσε να εμφυτεύσει το πάθος της στη μικρή Αθηνά, στις μικρές Καρυάτιδες, στις Αρρηφόρες  και σε μία ομάδα παιδιών που συμμετείχαν στην Πομπή των Παναθήναιων.
Ήταν πολύ εντυπωσιακό να βλέπει κανείς στα πρόσωπα των μικρών μαθητών με τι ενθουσιασμό, ιερότητα και ιδιαίτερο σεβασμό απέδιδαν τον ρόλο τους.

The post Εκδήλωση της ΕΕΕΓΑ στο δημοτικό σχολείο Άρδασσας appeared first on Ε.Ε.Ε.Γ.Α.

Την εκδήλωση διοργάνωσαν:

• Σύλλογος Μεσσηνίων Μακεδονίας – Θράκης ”Ο Καπετάν Άγρας”
• Μεσσηνιακή Αμφικτυονία
• Ευρωπαικός Ελλειπτικός Κύκλος

Την εκδήλωση παρουσίασε ο κ. Παναγιώτης Μπαζίγος και  χαιρέτησε η κ. Ελένη Ζυμή,  επικ. καθηγήτρια Κλασσικής Αρχαιολογίας.

Αναγνώσθηκε το ποίημα της Ελένης Χ. ”Η Έκτη Καρυάτιδα”, από την κ. Βάσια Φλώρου.

The post Ομιλία στην Καλαμάτα appeared first on Ε.Ε.Ε.Γ.Α.

Στο Πνευματικό Διήμερο που οργάνωσαν το Τ.Ε.Ι. Δυτικής Μακεδονίας και ο Σύνδεσμος γραμμάτων και τεχνών Π.Ε. Κοζάνης,  συμμετείχαν μεταξύ άλλων, ως εισηγητές:

• Ο ομότιμος Καθηγητής Αρχιτεκτονικής του Α.Π.Θ. και Επίτιμο Μέλος του Συνδέσμου Γραμμάτων και Τεχνών, κ. Νικόλαος Μουτσόπουλος.
• Ο Δρ. Γκάρεθ Όουενς, Γλωσσολόγος, Συντονιστής του Προγράμματος «ERASMUS+» στο Τ.Ε.Ι. ΚΡΗΤΗΣ και Πρέσβης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ανώτατη Εκπαίδευση στο ίδιο Πρόγραμμα.
• Ο καθηγητής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, κ. Νικόλαος Λιανός.
• Ο ομότιμος Καθηγητής του Ε.Μ.Π. κ. Μανόλης Κορρές, την εισήγηση του οποίου παρουσίασε η αρχαιολόγος Χρυσίη Σάμιου.
• Ο πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για την Επιστροφή των Γλυπτών της Ακρόπολης- ΕΕΕΓΑ    κ. Ευάγγελος Φυλακτός  με θέμα: «Η Αρπαγή των Γλυπτών του Παρθενώνα – Αντιδράσεις από  επίσημα πρόσωπα».

The post Πνευματικό Διήμερο στην Κοζάνη appeared first on Ε.Ε.Ε.Γ.Α.

Συμπληρώθηκαν εφέτος δύο αιώνες από το 1816, χρονιά που ο Έλγιν πούλησε τα Γλυπτά της Ακρόπολης των Αθηνών έναντι 35.000 λιρών στην Βρετανική Κυβέρνηση και το Βρετανικό Μουσείο. Η απόκτηση των Γλυπτών από τον Έλγιν πραγματοποιήθηκε με μία άξεστη και  ιερόσυλη επιχείρηση ακρωτηριασμού, αρπαγής και ταπείνωσης των ναών του Παρθενώνα και του Ερεχθείου, που κράτησε από το 1801 έως το 1811, εμπνέοντας στον Λόρδο Μπάιρον τον Απρίλιο του 1811 το ποίημα «Η κατάρα της Αθηνάς» (The Curse of Minerva). Η αρπαγή  ήταν προϊόν μιας ανήθικης συναλλαγής μεταξύ του Kaimmecam πασά, που ασκούσε καθήκοντα Μέγα Βεζίρη στην Κωνσταντινούπολη και του Λόρδου Έλγιν ως Βρετανού Πρεσβευτή της περιόδου της Οθωμανικής κατοχής, κατά την οποία η λεηλασία των πολιτιστικών αγαθών του Ελληνικού Έθνους ήταν το χόμπι των διπλωματών των μεγάλων δυνάμεων με το αζημίωτο των οργάνων του Οθωμανού κατακτητή.

Η προστασία των μνημείων της Ακρόπολης των Αθηνών και το αίτημα της επιστροφής των κλεμμένων γλυπτών είναι ένας διαρκής αγώνας για την Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του ’21 οι Έλληνες πολιορκητές της Ακρόπολης έλαβαν την εκπληκτική απόφαση να στείλουν στους Οθωμανούς κατακτητές μολύβι για σφαίρες, προκειμένου να πάψουν να κακοποιούν τους σπονδύλους του Παρθενώνα, για να αφαιρέσουν τους μολύβδινους συνδέσμους από το εσωτερικό τους, ενώ ο Μακρυγιάννης γράφει στα απομνημονεύματά του ότι κατά την Επανάσταση πολεμήσαμε για τα αρχαία αγάλματα.

Η πρώτη επίσημη υποβολή του αιτήματος για την παράνομη απόκτηση των γλυπτών του Παρθενώνα και την επιστροφή τους έγινε αμέσως μετά την σύσταση του νεοελληνικού κράτους, το 1842, από τον γραμματέα της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας Αλέξανδρο Ραγκαβή. Ακολούθησε η ανακίνηση του ζητήματος το 1924, κατά τη συμπλήρωση εκατό χρόνων από το θάνατο του Λόρδου Μπάιρον, ενώ το 1961, η Ακαδημία Αθηνών και ο Δήμος Αθηναίων αιτήθηκαν από την Αγγλία τον επαναπατρισμό των Γλυπτών.

Όμως, τον διαρκή αυτό αγώνα απογείωσε η Μελίνα Μερκούρη, η οποία, στο πλαίσιο της πολιτιστικής της επανάστασης, ξεκίνησε μια οργανωμένη εκστρατεία διεθνοποίησης του ζητήματος της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα, θίγοντας αρχικά το θέμα επίσημα στη Διεθνή Διάσκεψη Υπουργών Πολιτισμού της UNESCO τον Ιούλιο του 1982 στο Μεξικό, κατά την οποία υπερψηφίστηκε με 56 ψήφους υπέρ, 12 κατά και 24 αποχές. Το 1983 η Μελίνα έθεσε το ζήτημα ενώπιον των υπουργών Πολιτισμού της τότε ΕΟΚ, ενώ τον Οκτώβριο του 1984, η Ελλάδα υπέβαλε επίσημο αίτημα στην Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου για την επιστροφή τους, αλλά απορρίφθηκε στυγνά. Το 1984 η Μελίνα πέτυχε την εγγραφή του ζητήματος για τον επαναπατρισμό των γλυπτών της Ακρόπολης στην ημερήσια διάταξη της Διακυβερνητικής Επιτροπής της UNESCO για την Επιστροφή των Πολιτιστικών Αγαθών στις Χώρες Προέλευσής τους ή την Απόδοσή τους σε Περίπτωση Παράνομης Κτήσης. Από εκείνη τη χρονιά και έπειτα, το ζήτημα των Γλυπτών του Παρθενώνα εντάσσεται στην επίσημη ατζέντα των θεμάτων της UNESCO, συζητείται ανά διετία στις συνεδριάσεις της Διακυβερνητικής Επιτροπής και κάθε φορά υιοθετείται σύσταση από τα κράτη-μέλη προς το Ηνωμένο Βασίλειο για την προώθηση του ζητήματος. Στην πολυθρύλητη ομιλία της στο Oxford Union το 1986, η Μελίνα έλεγε: «Πρέπει να καταλάβετε τι σημαίνουν για μας τα Μάρμαρα του Παρθενώνα. Είναι η υπερηφάνεια μας, είναι οι θυσίες μας. Είναι το ευγενέστερο σύμβολο τελειότητας. Είναι φόρος τιμής στη δημοκρατική φιλοσοφία. Είναι οι φιλοδοξίες μας και το ίδιο τ’ όνομα μας. Είναι η ουσία της ελληνικότητας». Το 1987 η Μελίνα πέτυχε την εγγραφή των μνημείων της Ακρόπολης στον κατάλογο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, ενώ το 1989 προκήρυξε τον διαγωνισμό για το Μουσείο της Ακρόπολής.

Οι καρποί της εκστρατείας της Μελίνας ήταν πλούσιοι. Σε όλο τον κόσμο, στην Ευρώπη και από τον Καναδά έως την Αυστραλία, συνεστήθησαν επιτροπές για την επιστροφή των Γλυπτών, ο αριθμός των οποίων σήμερα ανέρχεται στις 23, με επικεφαλής την Διεθνή Επιτροπή και με χρονικά πρώτη την Αγγλική Επιτροπή, η οποία κινητοποιεί την κοινή γνώμη και σημαίνουσες πνευματικές και πολιτικές προσωπικότητες στην Αγγλία, με σκοπό την πίεση της Κυβέρνησης και του Βρετανικού Μουσείου για την επιστροφή. Στο διεθνές δίκαιο αναπτύχθηκε μια νέα κατηγορία ανθρώπινων δικαιωμάτων, τα πολιτισμικά δικαιώματα, με την έννοια του σεβασμό της πολιτισμικής ταυτότητας, το δικαίωμα του ατόμου να έχει πρόσβαση στην πολιτισμική του κληρονομιά και την πολιτισμική πληροφόρηση, το δικαίωμα να εκφράζει και να διαδηλώνει τις πολιτισμικές του αναφορές μέσα από εκδηλώσεις, συναθροίσεις κ.τ.λ. που βρίσκουν έρεισμα στην ευρεία διασταλτική ερμηνεία των άρθρων 8, 9 και 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η τήρηση της οποίας έχει ανατεθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στο Στρασβούργο.

Η προστασία αυτή είναι, κατ’ αρχήν, δυνατόν να επιτευχθεί με διμερή συμφωνία μετά από διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδος και Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία, όμως, δεν ευδοκίμησε, παρά τις ελληνικές συμβιβαστικές προτάσεις. Το Βρετανικό Μουσείο υποστηρίζει πως τα γλυπτά της Ακρόπολης αποκτήθηκαν νόμιμα. Εν τούτοις, ο τρόπος απόκτησής τους από τις Οθωμανικές αρχές κατοχής πολύ λίγο διαφέρει από την αρπαγή έργων τέχνης των ελληνικών μουσείων από τις αρχές του φασιστικού καθεστώτος κατά την Γερμανική κατοχή. Επίσης, το Βρετανικό Μουσείο υποστηρίζει ότι η διακράτηση τους «αφηγείται την ιστορία των πολιτιστικών επιτευγμάτων σε ολόκληρο τον κόσμο και  αποτελούν μέρος της κοινής κληρονομιάς του κόσμου που ξεπερνούν τα πολιτικά όρια των κρατών, η δε παρουσία τους στο Λονδίνο είναι μια σημαντική αναπαράσταση του αρχαίου αθηναϊκού πολιτισμού στο πλαίσιο της παγκόσμιας ιστορίας». Βέβαια, πρέπει να παρατηρηθεί ότι το παγκόσμιο ενδιαφέρον για τα Γλυπτά της Ακρόπολης είναι και πηγή τεράστιων εσόδων για το Βρετανικό Μουσείο.

Η ελληνική πλευρά αντικρούει ότι πρόκειται για τα κορυφαία αριστουργήματα της κλασικής περιόδου της αρχαίας ελληνικής τέχνης, τα οποία αποτελούν μια ιστορική, καλλιτεχνική και πολιτιστική ενότητα με το ναό του Παρθενώνα και το Ερεχθείο, η δε επανένωσή τους είναι ζήτημα αποκατάστασης της πολιτιστικής ηθικής και τάξης, διότι αφαιρέθηκαν παράνομα από τους χώρους προέλευσής τους. Ένας άλλος τρόπος προστασίας των δικαιωμάτων επί των πολιτιστικών αγαθών είναι η διεθνής διαμεσολάβηση. Όμως, το Ηνωμένο Βασίλειο και το Βρετανικό Μουσείο απέρριψαν την πρόταση της Ελλάδας για παραπομπή του ζητήματος στη διαδικασία διαμεσολάβησης της UNESCO.

Τέλος, η  προστασία των πολιτιστικών αγαθών είναι δυνατόν να επιτευχθεί είτε με ιδιωτική προσφυγή, είτε με διακρατική προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στο Στρασβούργο. Όμως, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να μην ασκήσει διακρατική προσφυγή κατά του Ηνωμένου Βασιλείου. Αντ’ αυτού, ασκήθηκε ιδιωτική προσφυγή από το σωματείο Αθηναϊκή Ένωση, μετά την άρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου να δεχτεί την μεσολάβηση της UNESCO, η οποία απορρίφθηκε από το Ε.Δ.Δ.Α.  ως απαράδεκτη λόγω αναρμοδιότητας, επειδή η απόκτηση των γλυπτών προηγήθηκε περισσότερα από 150 χρόνια, πριν το Ηνωμένο Βασίλειο υπογράψει τη σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Παρά ταύτα, το Ηνωμένο Βασίλειο έχει πλέον απομονωθεί ηθικά, αφού η επανένωση των Γλυπτών της Ακρόπολης έχει εξελιχθεί σε διεθνή πολιτιστική εκστρατεία, στην οποία συμμετέχουν πολυάριθμες πολιτικές και πνευματικές προσωπικότητες από όλον το κόσμο, διεθνή πολιτιστικά ιδρύματα και οργανισμοί, οργανώσεις νεολαίας, η UNESCO, τα διεθνή ΜΜΕ, και ξένες κυβερνήσεις, ενώ διοργανώνονται διεθνή συνέδρια για την επανένωση των γλυπτών.

Στην διεθνή αυτή κινητικότητα αποφασιστικό ρόλο διαδραματίζει η εκστρατεία της πρέσβειρας καλής θέλησης της UNESCO κας Μαριάνας Βαρδινογιάννη με τίτλο «Return (the marbles), Restore (Parthenon), Restart (history)». Χάρις στην ευαισθητοποίηση της διεθνούς αυτής εκστρατείας επιστράφηκαν ήδη μέλη των γλυπτών του Παρθενώνα, όπως το πέλμα μορφής της Βόρειας Ζωφόρου από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, το άκρο δεξί πόδι και οι παρυφές του ενδύματος της θεάς Άρτεμης από το Μουσείο Salinas του Παλέρμου και η κεφαλή άνδρα από το Μουσείο του Βατικανού. Στον διαρκή αυτό αγώνα της Ελλάδας στρατεύεται και η Ελληνική Επιτροπή για την Επιστροφή των Γλυπτών της Ακρόπολης, με έδρα την Θεσσαλονίκη, που διοργανώνει την σημερινή εκδήλωση με θέμα: «Η επιστροφή των γλυπτών της Ακρόπολης ως διεθνές πολιτιστικό ζήτημα», της οποίας κηρύσσεται  η έναρξη.

The post Εκδήλωση στο ΠΑΜΑΚ: Ομιλία του Επίτιμου Εφέτη Διοικητικής Δικαιοσύνης κου Δημήτρη Κωστόπουλου appeared first on Ε.Ε.Ε.Γ.Α.

Μερικές δεκαετίες πριν από την ελληνική επανάσταση, ο Γερμανός θεωρητικός και ιδρυτής της Αρχαιολογικής επιστήμης ΙΩΑΚΕΙΜ ΒΙΚΕΛΜΑΝ, εξυμνώντας το ήρεμο μεγαλείο και την ευγενική απλότητα των Ελλήνων, διαχώρισε την Αρχαία Ελληνική Τέχνη από την Ρωμαϊκή Τέχνη. Σε ένα έργο του αναφέρει ότι τα ελληνικά έργα είναι οι γνησιότερες πηγές τέχνης και είναι ευτυχής ο άνθρωπος που πίνει από αυτές. Αυτό σε συνδυασμό με την έξαρση του νεοκλασικισμού της εποχής εκείνης, το ενδιαφέρον των δυτικοευρωπαίων για τα μνημεία της Ακρόπολης έφθασε στον ύψιστο βαθμό και η Αθήνα, μέσα από το σκοτάδι της δουλείας, έστειλε ένα φωτεινό μήνυμα στην Ευρώπη.

Ο Παρθενώνας, που υμνήθηκε από αμέτρητους συγγραφείς, ιστορικούς, μελετητές και καλλιτέχνες όλου του κόσμου, αποτέλεσε τον πόλο έλξης αναρίθμητων περιηγητών που τον επισκέπτονταν καθημερινά για να θαυμάσουν και να διδαχθούν τέχνη και πολιτισμό.   Δυστυχώς, όμως, δεν περιορίστηκαν μόνο στο θαυμασμό και στην μελέτη του μνημείου, διότι την εποχή εκείνη συνηθιζόταν κάθε επισκέπτης της Ακρόπολης, να παίρνει μαζί του ένα «σουβενίρ» για την συλλογή του και ως ανάμνηση της επίσκεψης του σε αυτό το υπέρλαμπρο μνημείο της ελληνικής κλασικής εποχής. Το βάρος του μαρμάρου τους υποχρέωνε να επιλέγουν ποιοτικά κομμάτια, τμήματα γλυπτικών συνθέσεων και αρχιτεκτονικά μέλη που έφεραν ιδιαίτερη γλυπτική διακόσμηση.

Ώσπου το 1801 ο Έλγιν ενδιαφέρθηκε και για την ποιότητα και για την ποσότητα. Ως πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη, εκμεταλλεύτηκε το γεγονός που ο Οράτιος Νέλσον το 1798 κατέστρεψε κυριολεκτικά στη ναυμαχία του Νείλου τον στόλο του Ναπολέοντα από τον οποίο κινδύνευε η Οθωμανική αυτοκρατορία, και κατόρθωσε να προμηθευτεί το περιβόητο φιρμάνι. Αυτό το φιρμάνι επέτρεπε στον Έλγιν να σχεδιάσει και να αντιγράψει τα γλυπτά του Παρθενώνα.

Ο Έλγιν όμως, προσφέροντας μπαξίσια στον Τούρκο διοικητή κατόρθωσε να αποκτήσει πλήρη ελευθερία κινήσεων και εγκατέστησε μία ομάδα από καλλιτέχνες και εργάτες, οι οποίοι αντί να ασχοληθούν με τον σχεδιασμό και την κατασκευή αντιγράφων, χρησιμοποιώντας λοστούς και πριόνια άρχισαν να τεμαχίζουν και να κατεδαφίζουν ότι ιερό και αξιοθαύμαστο εναπόθεσαν με σοφία στον ναό της Αθηνάς τα θεϊκά χέρια των Ελλήνων δημιουργών. Δεν σεβάστηκαν τίποτε. Ούτε την ιερότητα του χώρου, ούτε την ελληνική ευαισθησία και φυσικά δεν υπολόγισαν την ζημιά που προκαλούσαν στην στατικότητα του μνημείου. Οι εντολές που έδωσε ο Έλγιν στον Ιταλό επιστάτη, τον Λουσιέρι, ήταν ξεκάθαρες. «Ότι πολυτιμότερο υπάρχει και όσα περισσότερα μπορείτε» (10/06/1801). Έκπληκτοι οι ξένοι περιηγητές, άνθρωποι των Γραμμάτων, της Τέχνης και του Πνεύματος, είδαν ξαφνικά τον Παρθενώνα να μετατρέπεται σε εργοτάξιο κατεδαφιστών. Οι περιγραφές και οι αφηγήσεις βρετανών περιηγητών που ήταν παρόντες στην αρπαγή των Γλυπτών δίνουν την εικόνα της βαρβαρότητας και της αγαρμποσύνης των ανθρώπων του Έλγιν.

Ο καθηγητής ορυκτολογίας Έντουαρτ Ντάνιελ Κλαρκ, περιέγραψε την σκηνή απόσπασης μιας μετώπης, η οποία ξέφυγε από τα χέρια των εργατών από ύψος 12 μέτρων και κομματιάστηκε πέφτοντας επάνω στις βαθμίδες του Παρθενώνα. «Είδαμε με θλίψη το κενό που δημιουργήθηκε από την αφαίρεση της μετώπης. Όλοι οι ηγεμόνες όσα μέσα και πλούτη κι αν διαθέτουν δε θα μπορέσουν ποτέ να αποκαταστήσουν αυτή την ζημιά».

Ο Έντουαρτ Ντόνγουελ, συγγραφέας και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κέϊμπριτζ, που επισκέφτηκε δύο φορές την Αθήνα μία το 1801, όταν άρχισαν οι κατεδαφιστικές επιχειρήσεις και μία το 1805 που είδε να ολοκληρώνεται η καταστροφή έγραψε: «Δοκίμασα την λύπη και την ταπείνωση να παραστώ ενώ ο Παρθενώνας γυμνώνονταν από τα λαμπρότερα γλυπτά. Μερικά δε από αυτά ρίχνονταν καταγής από ύψος 12 μέτρων. Στρέφαμε με αποτροπιασμό το πρόσωπό μας να μην δούμε αυτές τις βέβηλες πράξεις που κατέστρεψαν ότι παρήγγειλε η υψηλή διάνοια του Περικλή και ότι εκτέλεσε η μεγαλοφυΐα του Φειδία». Και συνεχίζει λέγοντας: «Γι αυτό το σαρωτικό έγκλημα δεν θα πάψουμε ποτέ να θρηνούμε».

Συγκλονιστική είναι η αφήγηση ενός άλλου βρετανού, του διάσημου νεοκλασικού αρχιτέκτονα Ρόμπερκ Σμερκ, που παρακολουθούσε τους ανθρώπους του λόρδου Έλγιν να αποξηλώνουν με βίαιο και άγαρμπο τρόπο τις πλάκες της ζωφόρου. «Ενοχλήθηκα ιδιαίτερα όταν έβλεπα τους εργάτες του Έλγιν να μετακινούν με λοστούς τα μάρμαρα των τοίχων για να πριονίσουν τις ανάγλυφες παραστάσεις. Οι πέτρες που έπεφταν στο δάπεδο του ναού τράνταζαν όλο το έδαφος με έναν κενό ήχο που έμοιαζε σαν σπασμωδικό μουγκρητό του πνεύματος του ναού».

Η αρπακτικότητα όμως του Έλγιν δεν περιορίστηκε μόνο στον Παρθενώνα. 15 μετώπες, 56 πλάκες της ζωφόρου μήκους 60 μέτρων, 17 μορφές από τα αετώματα, 1 σπόνδυλο και 1 κιονόκρανο αποσπάσθηκαν με βίαιο και άγαρμπο τρόπο προκαλώντας και ζημιές στα γειτονικά τμήματα αυτών. Άρπαξε μία Καρυάτιδα και έναν Ιωνικό κίονα και τμήματα του γείσου  από το Ερέχθειο, στερώντας το μνημείο από βασικά δομικά και διακοσμητικά στοιχεία. Αυτά, μαζί με τέσσερις πλάκες από τη ζωφόρο του ναού της Αθηνάς Νίκης και ένα κιονόκρανο από τα Προπύλαια, σήμερα βρίσκονται Βρετανικό Μουσείο μακριά από τα μνημεία και τις θέσεις που είχαν επιλέξει φωτισμένοι Έλληνες γλύπτες.

Την περίοδο που ο Λόρδος Έλγιν είχε επιδοθεί στο καταστροφικό του έργο στην Ακρόπολη, οι αντιδράσεις από ελληνικής πλευράς εκδηλώθηκαν από την πρώτη στιγμή. Περιορίστηκαν όμως σε μορφή βουβού παράπονου και αβάσταχτου πόνου, καθώς οι σκλαβωμένοι Έλληνες ένοιωθαν πιο έντονη την τυραννία των Οθωμανών που δεν τους επέτρεπε να εμποδίσουν τον Έλγιν στην λεηλασία των μνημείων.

Ο Αθανάσιος Ψαλλίδας από τα Γιάννενα είπε σε έναν βρετανό περιηγητή: «Εσείς οι Άγγλοι, που παίρνετε τα έργα των προγόνων μας, να τα φυλάξετε καλά, γιατί κάποτε εμείς οι Έλληνες θα έρθουμε να τα ζητήσουμε».

Στο ημερολόγιό της η Μαίρη Έλγιν, γυναίκα του λόρδου στις 5 Απριλίου 1802, γράφει πως ένας Έλληνας εργάτης της είπε ότι καθώς αποξήλωναν τα αγάλματα τα άκουσε να βγάζουν πονεμένες φωνές.

Για την κλεμμένη Καρυάτιδα, την ξενιτεμένη κόρη των Αθηνών, που αποχωρίστηκε από τις πέντε αδερφές της, υπάρχουν συγκλονιστικές αφηγήσεις, ποιήματα και προτάσεις επιστροφής της. Στον «Θρήνο της Καρυάτιδας», ο βρετανός συγγραφέας Φρέντερικ Νορθ Ντάγκλας (1791-1819), γράφει: «Ο υπηρέτης του διοικητή της Ακρόπολης μου επιβεβαίωσε ότι οι πέντε Καρυάτιδες που έχασαν την αδερφή τους, τα βράδια εξέφραζαν την λύπη τους με θλιβερούς αναστεναγμούς και όταν άκουγε αυτό το παράπονο ένοιωθε τόση συγκίνηση που αναγκαζόταν να απομακρυνθεί». Και πάλι ο Ντάγκλας αναφέρει: «Μου φαίνεται κατάφωρη αδικία να αποστερούν από ένα αδύναμο και φιλικό έθνος το πιο πολύτιμο αγαθό του, που είναι η πολιτιστική του κληρονομιά. Απορώ με το θράσος του χεριού που τόλμησε να αποσπάσει αυτά που ο Φειδίας τοποθέτησε κάτω από το βλέμμα του Περικλή».

Όταν μετά από πολλές περιπέτειες τα Γλυπτά έφθασαν στο Λονδίνο και μεταφέρονταν από αποθήκη σε αποθήκη, ξέσπασε μεγάλη θύελλα αντιδράσεων. Επίσημα πρόσωπα εξέφρασαν την λύπη τους που ένας Άγγλος σε αξιοσέβαστη θέση και εκπρόσωπος του στέμματος προέβη σε αυτές τις αποτρόπαιες πράξεις.

Την μεγαλύτερη όμως αντίδραση προκάλεσε ένας άλλος λόρδος της Αγγλίας, ο φιλέλληνας Λόρδος Μπάιρον που με την ποιητική του φωνή μαστιγώνει με ανελέητη γλώσσα τις βάρβαρες πράξεις του Έλγιν εις βάρος της πολιτιστικής κληρονομιάς ενός σκλαβωμένου λαού που κάποτε ένδοξος και ελεύθερος υπήρξε. Σε ένα ποίημά του έγραψε: «Τυφλά είναι τα μάτια που δεν δακρύζουν βλέποντας τη λεηλασία των ιερών από βέβηλα χέρια εγγλέζων…», «Καταραμένη να ‘ναι η ώρα που ξεχύθηκαν από το νησί τους για να γκρεμίσουν τα ιερά που φθονεροί καιροί σεβάστηκαν και τύραννοι άφησαν όρθια…», «Ελάτε λοιπόν εσείς οι κλέφτες ελεεινοί να συλήσετε ότι απόμεινε στον μαραμένο τόπο και ότι οι προσκυνητές ζητούν να δουν…». Στο ποίημά του «η Κατάρα της Αθηνάς», ο Μπάιρον βλέπει τον εαυτό του ανάμεσα στα χαλάσματα του Παρθενώνα. Καθώς καταμετρά τα ερείπια, παρουσιάζεται μπροστά του η ίδια η Αθηνά με πληγωμένη την πανοπλία και σπασμένο δόρυ: «Θνητέ, αυτό το ύφος της ντροπής δείχνει ότι είσαι Βρετανός. Κάποτε όνομα τιμώμενο, πρώτο ανάμεσα στους δυνατούς ηγήτορες της ελευθερίας. Τώρα είσαι ολιγότερο τιμώμενος. Γύρω σου κοίτα, κοίτα καλά τούτον τον άδειο βεβηλωμένο ναό. Μέτρα ξανά τα λεηλατημένα με τη βία ερείπια. Ηγέτης των εχθρών σου η Παλλάδα θε να είναι». Στην συνέχεια ο Μπάιρον τολμά να δώσει μία απάντηση στο ξέσπασμα της Αθηνάς: «Μην κατηγορείς την Αγγλία γι’ αυτήν την τρομερή πράξη. Η Αγγλία τον αποκηρύσσει διότι είναι Σκότος και σ’ αυτήν την χώρα η Θεά της σοφίας ποτέ δεν μπόρεσε να βασιλέψει». «…Ας είναι καταραμένη η ώρα που έστειλε αυτόν τον τιποτένιο σ’ αυτόν τον αγιασμένο τόπο…».

Η κατάρα της Αθηνάς, έπιασε στον Έλγιν, ο οποίος υπέστη πολλές συμφορές και αναγκάστηκε να πουλήσει τα Γλυπτά στην βρετανική κυβέρνηση και στην συνέχεια οι ελληνικοί θησαυροί να καταλήξουν στο Βρετανικό Μουσείο. Κατά την συζήτηση που έγινε στην βουλή των Κοινοτήτων στο Λονδίνο, ο σερ Τζον Νιούπορτ στις 15 Ιουνίου 1815 είπε τα εξής: «Φοβάμαι ότι ο Έλγιν έχει διαπράξει τις πλέον σκανδαλώδεις πράξεις λεηλασίας».

Ο Χιού Χάμερσλι στις 7 Ιουνίου 1816, δήλωσε ότι ο Έλγιν όφειλε να σεβαστεί το υψηλό του αξίωμα και  πρότεινε στην Βρετανική κυβέρνηση να αγοράσει τα γλυπτά με σκοπό της φύλαξή τους και όταν υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες, να επιστραφούν στη χώρα όπου δημιουργήθηκαν. Θεωρήθηκε  απαραίτητο ότι έπρεπε να γνωστοποιηθεί, ότι η Βρετανία κρατά και φυλάσσει τα έργα αυτά, μέχρις ότου ζητηθούν από τους τωρινούς ή μελλοντικούς κυρίους της Αθήνας και δεσμεύεται να επιστρέψει αυτά, χωρίς ιδιαίτερες διατυπώσεις και διαπραγματεύσεις. Κάνοντας κριτική στην ατιμία της συναλλαγής με την οποία αποκτήθηκε η συλλογή, ανέφερε: «…Θα έπρεπε δε να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να απαλείψουμε αυτό το στίγμα και όχι να τα τοποθετήσουμε στο μουσείο μας».

Κατά την διαπραγμάτευση που έγινε για την τιμή των Γλυπτών, ο Έλγιν έθεσε σαν όρο τα έργα των Ελλήνων δημιουργών να φέρουν το όνομά του. Από τότε όλη η ανθρωπότητα εκτελεί την εντολή αυτού του ανέντιμου λόρδου και τα αποκαλεί: ‘ΕΛΓΙΝΕΙΑ ΜΑΡΜΑΡΑ’. Τα έργα τέχνης όμως, αξιότιμες κυρίες και αξιότιμοι κύριοι, παίρνουν το όνομα του δημιουργού ή το όνομα του μνημείου για το οποίο δημιουργήθηκαν. Είναι τα Γλυπτά του Φειδία, του Μύρωνα, του Αλκαμένη και των άλλων δημιουργών της ελληνικής αρχαιότητας. Είναι τα Γλυπτά του Παρθενώνα, του Ερεχθείου, του Ναού της Αθηνάς Νίκης. Δεν είναι τα Γλυπτά του αρχαιοκάπηλου και ιερόσυλου λόρδου που καταλήστεψε και βεβήλωσε τα μνημεία μας.

Ο Μανόλης Ανδρόνικος αγαπητοί μου  τα αποκαλούσε Παρθενώνεια Γλυπτά. Όσο για την Μελίνα Μερκούρη είχε πει: «Δεν υπάρχουν Ελγίνεια Μάρμαρα. Υπάρχουν τα Γλυπτά του Παρθενώνα όπως υπάρχει ο Δαυίδ του Μιχαήλ Άγγελου, ή η Μόνα Λίζα του Νταβίντσι και όπως θα έλεγα και εγώ η Αφροδίτη της Μήλου ή η Νίκη της Σαμοθράκης, ο Ερμής του Πραξιτέλους». Είναι λοιπόν τα Γλυπτά του Παρθενώνα, και για μένα ίσως είναι πιο σωστό να τα αποκαλούμε τα ΓΛΥΠΤΑ της ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ γιατί δεν είναι δυνατόν να εξαιρεθεί η Καρυάτιδα, ο Κίονας του Ερέχθειου και οι πλάκες από τη ζωφόρο του ναού της Αθηνάς Νίκης.

Στην αρχή της ομιλίας μου έγινε αναφορά για τις αντιδράσεις των καθηγητών Έντουαρτ Ντάνιελ Κλαρκ και του Έντουαρτ Ντονγουέλς, την άποψη για την λεηλασία του βουλευτή Τζον Νιούπορτ, την πρόταση του Χιου Χάμερσλι και την ποιητική κραυγή του λόρδου Μπάιρον, που με τα ποιήματά του δημιούργησε μία νότα ρομαντισμού και ένα κλίμα φιλελληνισμού.

Σας διάβασα και ένα απόσπασμα από τον «Θρήνο της Καρυάτιδας» του Φρέντερικ Νορθ Ντάγκλας. Όλα αυτά συνέβησαν τις δύο πρώτες δεκαετίες του 19^ου αιώνα. Από τότε μέχρι σήμερα όλη αυτή την μακρά περίοδο δεν σίγησαν οι φωνές από επίσημα ιστορικά πρόσωπα, από ανθρώπους του Πνεύματος, της Τέχνης και της Επιστήμης.

Ο φιλόσοφος, ιστορικός και αρθρογράφος Φρέντερικ Χάρισον που ήταν φίλος του Ιωάννη Γενναδίου, σε ένα οκτασέλιδο άρθρο με τίτλο «ΔΩΣΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ» κάνει έκκληση στα ευγενέστερα αισθήματα του αγγλικού έθνους. Θα αναφέρω επιγραμματικά μερικά αποσπάσματα αυτού του άρθρου όπως: «Τα μάρμαρα του Παρθενώνα είναι για το ελληνικό έθνος χίλιες φορές πιο πολύτιμα από όσο για το αγγλικό έθνος. Κανένας λαός στον κόσμο δεν υπερασπίζεται τόσο έντονα τα εθνικά του μνημεία όσο οι Έλληνες». «Κάθε θραύσμα στην Ακρόπολη είναι ιερό και σεβαστό όσο τα οστά ενός ήρωα». «Με ποιο δικαίωμα συνεχίζουμε να τα κρατάμε μακριά από τους σπουδαστές και τους προσκυνητές που συρρέουν στην Ακρόπολη;» «Κάθε γνήσιος άγγλος κοκκινίζει από ντροπή και αγανακτεί όταν βλέπει τα τραύματα που άφησε το πέρασμα του Έλγιν στον Παρθενώνα. Είναι σαν να ξεριζώσαμε τα μάτια του Φειδία. Ποια θα ήταν η δική μας στάση αν κάποιος λεηλατούσε τα μνημεία μας;» Κλείνοντας το άρθρο του ο Φρέντερικ Χάρισον, θεωρεί τα επιχειρήματα των βρετανών απλός σοφιστείες και παροτρύνει κάθε γνήσιο Άγγλο που φροντίζει για την υπόληψη της πατρίδας του, να συνηγορεί υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών της Ακρόπολης.

Ο Σερ Ρότζερ Κεισμεντ που αναστατώθηκε από το άρθρο του Χάρισον έγραψε ένα ποίημα όπου ξεχειλίζει το συναίσθημα: «Επιστρέψτε τα μάρμαρα. Αφήστε τα ακηλίδωτα, καθάρια κάτω από τον αττικό ουρανό…»  «…αφήστε τα να αγρυπνούν εκεί όπου η τέχνη στέκει άγρυπνη πάνω από τον τάφο του Φειδία».

Ο κορυφαίος Άγγλος ποιητής Τόμας Χάρντι σε ένα ποίημα του παρουσιάζει τους θεούς να δυσανασχετούν, να  διαμαρτύρονται και να ζητούν να επιστρέψουν στο φωτεινό βράχο της Ακρόπολης: «Ω! τι θλίψη. Εμείς οι θεοί που πουληθήκαμε για το χρυσάφι των Βορείων και βρεθήκαμε σε τούτη την ανήλιαγη αίθουσα όπου του ήλιου το φως αρνείται νάρθει και η γλυκιά Αυγή φτάνει παγωμένη…»

Για την κλεμμένη Καρυάτιδα, την ξενιτεμένη κόρη των Αθηνών, έχουν γίνει πολλές προτάσεις για την επιστροφή της και έχουν γραφτεί πολλά συγκινητικά ποιήματα. Ο Τζωρτζ Ναθάνιελ Κάρζον παρομοιάζει την Καρυάτιδα στο Βρετανικό Μουσείο σαν την Νιόβη που θρηνεί την λίθινη μοναξιά της.

Το 1924 ο νεαρός Χάρολντ Νίκολσον, υπάλληλος του βρετανικού υπουργείου εξωτερικών, ειδικευμένος στα ελληνικά θέματα, πρότεινε στις 19 Απριλίου 1924, που συμπληρώνονταν 100 χρόνια από το θάνατο του λόρδου Μπάιρον στο Μεσολόγγι, να αναλάβει η κυβέρνηση κάποια πρωτοβουλία για να γιορτάσει με ένα άγημα του βρετανικού στόλου στον κόλπο της Κορίνθου και να χαιρετήσει με κανονιοβολισμούς το Μεσολόγγι και συμπλήρωσε ότι δίνονταν μια ευκαιρία με μια γενναιόδωρη χειρονομία να επιστραφεί η Καρυάτιδα.

Το 1927 ο Ιωάννης Γεννάδιος επαναφέρει το θέμα της επιστροφής των γλυπτών στη διοίκηση του Βρετανικού Μουσείου. Στην απάντηση μεταξύ άλλων αναφέρονται τα εξής: «αν η Καρυάτιδα επιστραφεί θα καταστραφεί, ενώ στο Βρετανικό Μουσείο είναι ασφαλής». Το πόσο ασφαλής είναι σήμερα η Καρυάτιδα θα το δείτε σε λίγο στις φωτογραφίες τις οποίες τράβηξα κατά την δεύτερη επίσκεψη μου στο Βρετανικό Μουσείο το 2002.

Αξιότιμες Κύριες και Αξιότιμοι Κύριοι,

Οι κλεμμένοι πολιτιστικοί μας θησαυροί, όσα έχουν υποστεί, κατά την αποξήλωση τους και τη μεταφορά τους, άλλα τόσα έχουν υποστεί μέσα στο Βρετανικό Μουσείο. Αρχικά χρησιμοποιήθηκαν για εκπαιδευτικούς σκοπούς και για την κατασκευή γύψινων εκμαγείων. Γνωρίζω πολύ καλά ότι για να κατασκευάσεις ένα αντίγραφο, πρέπει να μετακινήσεις και να ανατρέψεις το πρωτότυπο πολλές φορές. Αν μπορείτε να φανταστείτε τις απαράδεκτες αυτές σκηνές, καθώς τα αριστουργήματα του Φειδία, του Αλκαμένη, μετακινούνταν, σαν άψυχοι και απρόσωποι όγκοι, από τα χέρια των εργατών του Βρετανικού Μουσείου, κι αν μπορείτε φυσικά να φανταστείτε, τι φθορές έχουν προκληθεί σ’αυτά, καθώς οι επιφάνειες – μετά από τόσα που έχουν υποστεί –  είναι πολύ εύθραυστες.

Από τις αποκαλύψεις του Βρετανού συγγραφέα Ουίλιαμ Κλαιρ, πληροφορούμαστε τι συνέβη στα υπόγεια του Βρετανικού Μουσείου το 1938. Ο Λόρδος Ντουβίν, δωρητής της αίθουσας που στεγάζει τα γλυπτά του Παρθενώνα, ζήτησε από τους υπεύθυνους του Μουσείου να καθαρίσουν από τα γλυπτά την πατίνα του χρόνου, γιατί ήθελε να τα βλέπει πιο λευκά. Εκείνο που κατάφεραν πολύ καλά, ήταν –  χρησιμοποιώντας μεταλλικές βούρτσες – να καθαρίσουν κυριολεκτικά, και να εξαφανίσουν από τις ιστορικές επιφάνειες των γλυπτών, τα ίχνη της σμίλης του Φειδία. Αυτή η ενέργεια προκάλεσε νέες φθορές στις εύθραυστες επιφάνειες των μαρμάρων και στέρησε τη δυνατότητα στους ειδικούς επιστήμονες για μελλοντικές μελέτες στις επιφάνειες των μαρμάρων.

Παρόμοια περιστατικά, ασέβειας και κακομεταχείρισης των γλυπτών της Ακρόπολης, συμβαίνουν και σήμερα. Όταν οι αίθουσες ενοικιάζονται για δεξιώσεις, ποιος φύλακας θα τολμούσε να κάνει  μια παρατήρηση στους επίσημους καλεσμένους και σ’ αυτούς που πληρώνουν, για να κάνουν επιδείξεις μόδας, όπως αυτή της φωτογραφίας.    Αυτά τα απαράδεκτα γεγονότα, που βλέπουμε πολύ τακτικά να δημοσιεύονται στον Τύπο, έχουν ευαισθητοποιήσει και την παγκόσμια κοινή γνώμη. Η επιστροφή των Γλυπτών αποτελεί πλέον την απαίτηση όλου του πολιτισμένου κόσμου και της πλειοψηφίας των Βρετανών πολιτών.

Όσοι ακόμα δεν πείθονται ότι τα γλυπτά πρέπει να επιστραφούν στην Αθήνα, ας πάνε στην Ακρόπολη να αφουγκραστούν τα μάρμαρα, ας πάνε να δούνε τις γυμνές όψεις των μαρμάρων από όπου πριονίστηκε η ζωφόρος. Ας αντικρίσουν τις κενές θέσεις των αετωμάτων, όπου ο Φειδίας κάτω από το βλέμμα του Περικλή τοποθέτησε αυτά τα αριστουργήματα των ελλήνων δημιουργών. Αν τολμούν ας κοιτάξουν στα μάτια τις Καρυάτιδες να δουν τη μαρμαρωμένη θλίψη τους για την ξενιτεμένη αδερφή και ας ρωτήσουν τους χιλιάδες ταξιδιώτες από όλον τον κόσμο που καθημερινά επισκέπτονται την Ακρόπολη. Που θα προτιμούσαν να θαυμάζουν τα αριστουργήματα του Φειδία και των άλλων δημιουργών της ελληνικής αρχαιότητας, στην ηλιόλουστη πατρίδα τους στην Αθήνα ή στο σκοτεινό τόπο εξορίας τους το Λονδίνο;

Η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη είχε πει: «Ελπίζω, πριν πεθάνω να δω τα μάρμαρα του Παρθενώνα στον τόπο μας. Αν όμως επιστρέψουν αφού πεθάνω θα ξαναγεννηθώ». Εγώ αγαπητοί μου πιστεύω πως κάποια μέρα η Μελίνα θα ξαναγεννηθεί. Ήρθε πλέον ο καιρός το όραμα της Μελίνας να γίνει πραγματικότητα. Ένα όραμα που εκφράζει όλον τον ελληνικό λαό και την παγκόσμια κοινή γνώμη. Οι επιτροπές που έχουν συσταθεί  σε πολλές χώρες, διάφοροι φορείς, οργανώσεις και προσωπικότητες από όλον τον κόσμο πιέζουν όλο και περισσότερο τους υπεύθυνους του Βρετανικού Μουσείου.

Πρέπει όμως να βγει προς τα έξω και η φωνή η δική μας. Η φωνή του απλού Έλληνα. Η φωνή των νέων της Ελλάδας. Πρέπει η παγκόσμια κοινή γνώμη να πληροφορηθεί ότι ο ελληνικός λαός που στερήθηκε για δύο αιώνες το πιο σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής του κληρονομιάς ζητά επίμονα από τους Βρετανούς την επιστροφή αυτών των πολιτιστικών θησαυρών που είναι η ψυχή και η ταυτότητα των Ελλήνων.

The post Εκδήλωση στο ΠΑΜΑΚ: Ομιλία του Προέδρου και Ιδρυτή της ΕΕΕΓΑ, κου Ευάγγελου Φυλακτού appeared first on Ε.Ε.Ε.Γ.Α.

Ο Παρθενώνας,  ως κορυφαίο μνημείο, εδώ και 2.500 χρόνια αποτελεί το ύψιστο σύμβολο της δημοκρατίας, της φιλοσοφίας και της αρμονίας.  Ως σύμβολο που έθεσε τα θεμέλια του Δυτικού πολιτισμού αποτελεί την πρώτη τη τάξει εγγραφή στον Ευρωπαϊκό Κατάλογο Πολιτιστικής Κληρονομιάς  και είναι επιλεγμένο σύμβολο από την UNESCO, συμπεριλαμβανομένου όλου του αρχαιολογικού χώρου της Ακρόπολης,  ως Μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.  Αφού πληγώθηκε από τον Μοροζίνι,  απογυμνώθηκε και λεηλατήθηκε από έναν άνθρωπο  θρασύτατο και βέβηλο, που δήλωνε “λάτρης της τέχνης”, τον  βρετανό λόρδο Έλγιν, για ίδιον όφελος, για να εμπλουτίσει την προσωπική του συλλογή. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καταστροφικής απογύμνωσης της Ακρόπολης, υπό τις οδηγίες του Λουσιέρι, οι εργάτες αποκαθήλωσαν από τον Παρθενώνα εναέτια αγάλματα, μετώπες, τμήματα της Ζωφόρου, ένα σπόνδυλο και ένα δωρικό κιονόκρανο.  Από το Ερέχθειο αφαίρεσαν μία Καρυάτιδα,  έναν ιωνικό κίονα και τμήματα του γείσου.  Από το ναό  δε της Απτέρου Νίκης  αφαίρεσαν 4 πλάκες της Ζωφόρου, και  από τα προπύλαια αφαίρεσαν ένα κιονόκρανο. Αυτή η  ασύλληπτου θράσους επιχείρηση, βεβήλωσης καταστροφής και αρπαγής, από το λόρδο Έλγιν, θεωρείται δικαίως η μεγαλύτερη κλοπή έργων τέχνης στην ιστορία. Θεωρείται η πλέον επαίσχυντη ιεροσυλία που διαπράχθηκε ποτέ για τον Ελληνικό λαό και η μεγαλύτερη ντροπή για την Αγγλική κυβέρνηση, η οποία αψηφώντας τους ηθικούς κανόνες  και τις αρχές σεβασμού προς την πολιτιστική κληρονομιά των Ελλήνων,  προέβη, μετά από πλειοψηφική απόφαση του κοινοβουλίου, στην αγορά και στην εκχώρηση των Γλυπτών της Ακρόπολης στο Βρετανικό Μουσείο, το έτος 1816. Με την απόφαση αγοράς και παραχώρησης των Γλυπτών στο Βρετανικό Μουσείο, η Βρετανική κυβέρνηση έκλεισε μόνον το θέμα του Έλγιν, το οποίο αποτελούσε τη μέγιστη ντροπή και ταπείνωση για όλο τον Αγγλικό λαό.   Το θέμα όμως της επιστροφής των Γλυπτών δεν έκλεισε ποτέ, και παραμένει ανοιχτό μέχρι σήμερα εδώ και 200 χρόνια.

Έλλειμα πληροφόρησης διαπιστώνεται στον Ελληνικό λαό στο θέμα  των Γλυπτών,  της ιστορίας και του συμβολισμού του ιερού βράχου της Ακρόπολης. Αυτό το κενό έρχεται να καλύψει η  Ελληνική Επιτροπή με τη δημιουργία της, εκπροσωπώντας την ευρεία βάση της Ελληνικής Κοινωνίας, με σκοπό  την ενημέρωση, την ιστορική πληροφόρηση την ευαισθητοποίηση και την αφύπνιση της παγκόσμιας κοινής γνώμης για το θέμα της επιστροφής και επαναπατρισμού των Γλυπτών των μνημείων της Ακρόπολης.Ως ιδρυτικά μέλη της Επιτροπής συμμετέχουν 126  σπουδαίοι Έλληνες πολίτες των Γραμμάτων και των Τεχνών, των παραγωγικών, των  επαγγελματικών και των επιστημονικών κλάδων  της χώρας, της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς επίσης φοιτητές και απλοί ευαισθητοποιημένοι πολίτες.  Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2016 και το πρώτο εκλεγμένο Δ.Σ  προέκειψε από την πρώτη Γενική Συνέλευση Αρχαιρεσιών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, τον Φεβρουάριο του ιδίου έτους. Από την ημερομηνία ιδρύσεώς της μέχρι σήμερα αναπτύσσει πλούσια δράση στην  Ελλάδα και στο εξωτερικό. Στις 12 Ιουλίου 2016, υπέγραψε Σύμφωνο Συνεργασίας  με το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.Το σύμφωνο αυτό  θα αποτελέσει έναν άξονα ισχυρής υποστήριξης τόσο του πάγιου αιτήματος για την επιστροφή των γλυπτών της Ακρόπολης, όσο και, παράλληλα, για την περαιτέρω παγκόσμια προβολή και διάδοση της ιστορίας και των συμβολισμών του Ιερού βράχου της Ακρόπολης.   Το πρόγραμμα της συνεργασίας περιλαμβάνει μια συνολική θεώρηση και αντιμετώπιση, στο πλαίσιο της οποίας εντάσσονται δράσεις εθνικής και διεθνούς εμβέλειας  με πολιτισμικό και εκπαιδευτικό περιεχόμενο.

Από την ημερομηνία ιδρύσεώς της μέχρι σήμερα αναπτύσσει πλούσια δράση στην  Ελλάδα και στο εξωτερικό. Πραγματοποίησε ομιλίες, εκθέσεις φωτογραφιών και διοργάνωση διαδραστικών εργαστηρίων βιωματικής εκμάθησης της ιστορίας και του ελληνικού πολιτισμού σε μαθητές Σχολείων,  Γυμνασίων και Λυκείων, με άμεσο στόχο την επέκταση του προγράμματος  στους φοιτητές, καθώς και στους μαθητές και φοιτητές της ελληνικής Ομογένειας. Επίσης, πραγματοποίησε ομιλίες και  εκθέσεις φωτογραφιών σε φορείς της χώρας, (πολιτιστικοί σύλλογοι, κέντρα νεότητας, πολιτιστικά κέντρα, Δήμοι, Σχολή δημοσιογραφίας,  Στέγες Γραμμάτων και Τεχνών, Ιδρύματα, θεματικά μουσεία παράδοσης και τεχνών  κλπ).  Συνδιοργάνωσε θεατρικές παραστάσεις με ειδική θεματολογία για τα Γλυπτά του Παρθενώνα  σε Σχολεία. Σημαντικής σημασίας ήταν η συμμετοχή της Επιτροπής σε θεατρική παράσταση μαθητών που πραγματοποιήθηκε στο χώρο της Ακρόπολης, όπου και βράβευσε τους μαθητές και τους δασκάλους για τη συμβολή τους στην ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης  που αφορά στο θέμα της επιστροφής των Γλυπτών.  Η Επιτροπή ήταν παρούσα σε όλες τις επετειακές παγκόσμιες  ημέρες Μνημείων και Μουσείων, με αντιδράσεις και θέσεις για την επιστροφή των Γλυπτών της Ακρόπολης, ενώ πραγματοποίησε πολλές συνεντεύξεις στα ΜΜΕ.  Προετοιμάζει πρόγραμμα δράσεων ενημέρωσης, ιστορικής πληροφόρησης  και ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης σε παγκόσμιο επίπεδο, με τη συμβολή φορέων και  Πανεπιστημίων, ομογενειακών οργανώσεων  και φιλελλήνων.

Αυτή είναι μόνον η αρχή. Ως Ελληνική Επιτροπή είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε δυναμικά τον αγώνα μας με δράσεις σε εθνικό και διεθνές επίπεδο για τον επαναπατρισμό των Γλυπτών της Ακρόπολης και υποστηρίζουμε ότι:

1. Η επιστροφή των γλυπτών της Ακρόπολης είναι θέμα πολιτιστικής ηθικής. Δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς σε όλο τον κόσμο και να ισχυριστεί ότι είναι καλύτερον για ένα έργο να βρίσκεται κατά το ήμισυ στην Αθήνα και κατά το άλλο ήμισυ κάπου αλλού, από το να είναι συνενωμένο. Ψηφίζοντας την αγορά των Γλυπτών του Παρθενώνα, το Βρετανικό Κοινοβούλιο, ουσιαστικά νομιμοποίησε την παράνομη συλλογή του Έλγιν.Κατά την ψηφοφορία τέθηκε θέμα αμφισβήτησης των μεθόδων με τις οποίες αποκτήθηκαν τα Γλυπτά και της δικαιοδοσίας για να τα πάρει. Με την ψηφοφορία έκλεισε μόνον το θέμα του Έλγιν και όχι το θέμα της επιστροφής των γλυπτών. Το θέμα της επιστροφής των γλυπτών δεν έκλεισε ποτέ και παραμένει ανοιχτό μέχρι σήμερα.
2. Τα λεηλατημένα Γλυπτά της Ακρόπολης αποκόπηκαν με καταστροφικό τρόπο, τεμαχίστηκαν, έσπασαν, μεταφέρθηκαν και τοποθετήθηκαν στο Βρετανικό Μουσείο, με ένα τρόπο διαχείρισης ο οποίος δεν συνάδει με τις αρχές της επιστήμης και της ηθικής και δεν είναι κολακευτικός ούτε για την ιστορική πορεία του Βρετανικού Μουσείου και της Βρετανίας, αλλά και ούτε και για την ιστορία της δημιουργίας των Μουσείων στην Ευρώπη».
3. Το Γλυπτά του Παρθενώνα και των άλλων μνημείων της Ακρόπολης δεν είναι αυθύπαρκτα έργα τέχνης. Δημιουργήθηκαν ως αρχιτεκτονικά και συμβολικά μέρη των κτιρίων, που χτίστηκαν τον 5ο αι. π.Χ., στο απόγειο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Κατά συνέπεια, τα γλυπτά αυτά αποκτούν την πραγματική τους εννοιολογική υπόσταση μόνον πλησίον των μνημείων, στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης, στο φυσικό και ιστορικό τους περιβάλλον.Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης κατέχει μία από τις πρώτες καλύτερες θέσεις στον κόσμο και είναι ανώτερο του Βρετανικού Μουσείου. Είναι ένα Μουσείο φυσικού φωτός που αναδεικνύει τα εκθέματα με το φυσικό τους φωτισμό, σε σχέση με τον υπάρχοντα μνημειακό χώρο της Ακρόπολης, επιτυγχάνοντας το αποτέλεσμα ενός ενιαίου μνημειακού χώρου ιστορικής αναδρομής και πολιτισμού. Είναι ένα κτίριο αντάξιο της υψηλότερης τέχνης του κόσμου. Επιπλέον,  η αποκατάσταση της ενότητας των γλυπτών θα δώσει στους επιστήμονες την δυνατότητα να εμπλουτίσουν τη γνώση γι’ αυτό το μοναδικό μνημείο, να εμβαθύνουν στις μελέτες τους και να κληροδοτήσουν στις επόμενες γενιές τα επιτεύγματα της ανθρωπότητας.
4. Δεν αρμόζει στον Αγγλικό λαό να επωμίζεται και να υιοθετεί τη βεβήλωση, την καταστροφή και την υφαρπαγή των πολιτιστικών θησαυρών ενός έθνους που προσέφερε το φως, τις πανανθρώπινες αρχές και αξίες και τη δημοκρατία σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με την εφημερίδα Independent, η επιστροφή στην Ελλάδα των «σημαντικών αρχαιοτήτων» υποστηρίζεται από την πλειοψηφία των Βρετανών. Σύμφωνα με την εφημερίδα The Times δύο στους τρεις είναι υπέρ ενώ σε δημοσκόπηση της πλέον αξιόπιστης εταιρίας Ipsos-Mori το 69% εκείνων που γνωρίζουν το θέμα τάχθηκαν υπέρ της επιστροφής των γλυπτών, σε σύγκριση με μόλις 13% κατά. Εκτός από την πλειοψηφία των Βρετανών που τάσσονται υπέρ της επιστροφής, οι επιτροπές για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα συνεχώς πληθαίνουν ανά τον κόσμο. Ψηφίσματα και διαμαρτυρίες από φορείς, οργανώσεις και απλούς πολίτες κάθε τόσο βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
5. «Το  Σύνταγµα της Ελλάδας αναφέρει ότι τα αρχαία όπου και να βρίσκονται, αν προέρχονται από τη χώρα µας, ανήκουν πάντα στην Ελληνική Δημοκρατία».
6. Θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από τη διεθνή κοινότητα το Νομικό Πόρισμα των Τζέφρι Ρόμπερτσον, Νόρμαν Πάλμερ και Αμάλ Κλούνεϊ, όπου μεταξύ άλλων αναφέρονται:

• Δεν υπήρξε φιρμάνι του σουλτάνου που να επιτρέπει στον  λόρδο Έλγιν να απομακρύνει γλυπτά. Αυτό που παρουσίασε σε ιταλική μετάφραση ήταν μια απλή επιστολή ενός αξιωματούχου, του βοηθού του Μεγάλου Βεζίρη που ακόμα και αυτό το υπερέβη κατά πολύ. Πράγμα που συνιστά παρανομία.
• Η Μεγάλη Βρετανία είναι υπόλογη για τις πράξεις του Έλγιν, αφού σύμφωνα με τον διεθνή νόμο οι πράξεις ενός πρέσβη αντανακλούν στο κράτος του ακόμα και αν δεν έχουν σχέση με τον ρόλο του ως πρέσβη.
• Δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι τα προστάτευσε, επειδή ο κλέφτης δεν έχει το δικαίωμα να προβάλει προς υπεράσπισή του πως τα φύλαξε καλύτερα από τον ιδιοκτήτη. Άλλωστε, η Ελλάδα μετά από λίγο ελευθερώθηκε από τον οθωμανικό ζυγό. Ακόμα και κατά τα έτη της Επανάστασης και παρά τις πολιορκίες της Ακρόπολης, δεν έπαθαν το παραμικρό όσα είχαν μείνει στο μνημείο.
• Η Ελλάδα, επισημαίνουν οι τρεις νομικοί, δεν έπαψε ποτέ να ζητά την επιστροφή τους. Η πρώτη επιστολή του βασιλιά Όθωνα χρονολογείται το 1836, ελάχιστα χρόνια μετά την απελευθέρωση, και η δεύτερη, της Αρχαιολογικής Εταιρείας, το 1844. Από τότε το θέμα ανακινείται τακτικά.

Κατά συνέπεια, λαμβάνοντας υπόψη τόσο, τους ηθικούς κανόνες και κάθε  έννοια δικαίου  που πρέπει  να σεβαστεί η Βρετανική κυβέρνηση  και η Δ/ση του Βρετανικού Μουσείου, όσο και την επιστημονική και πολιτιστική διάσταση του θέματος,  συμπεραίνεται ότι επιβάλλεται ο άμεσος επαναπατρισμός των γλυπτών και η επιστροφή τους στο φυσικό τους περιβάλλον, στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης,  ώστε να αποτελέσουν εκ νέου έναν ενιαίο μνημειακό θησαυρό,  δίπλα στον  αρχαιολογικό φυσικό  τους  χώρο,  την Ακρόπολη.  Έργο του Ικτίνου και του Καλλικράτη, το οποίο κοσμήθηκε με τα ανυπέρβλητης ομορφιάς και τελειότητας γλυπτά του Φειδία, υπό το βλέμμα του οραματιστή Περικλή.

Τέλος, άς ακουστεί  σήμερα η φλογερή και πατριωτική φράση του Αθανάσιου Ψαλίδα, λόγιου από τα Γιάννενα: «Εσείς οι Άγγλοι που παίρνετε τα έργα των προγόνων μας να τα φυλάξετε καλά, γιατί κάποτε εμείς οι Έλληνες θα ‘ρθούμε να τα ζητήσουμε». Με αυτά τα λόγια ο Αθανάσιος Ψαλίδας, προειδοποιούσε τον Άγγλο Τζον Χομπχάους πως κάποτε οι Έλληνες, ελεύθεροι πια και σαν ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος θα διεκδικήσουν τους θησαυρούς της εθνικής τους κληρονομιάς, που με βάρβαρο τρόπο αφαίρεσε από τα μνημεία της Ακρόπολης ο λόρδος Έλγιν. Αυτά τα λόγια επαναλαμβάνουμε και εμείς σήμερα, προσαρμοσμένα: «Εσείς οι Άγγλοι που πήρατε τα έργα των προγόνων μας δεν χρειάζεται να τα φυλάξετε άλλο.  Εμείς οι Έλληνες  ερχόμαστε σήμερα και τα ζητούμε να τα επιστρέψετε πίσω στην πατρίδα τους. Είμαστε ελεύθεροι πια και ως κυρίαρχο κράτος διεκδικούμε τους θησαυρούς της εθνικής μας κληρονομιάς, που με βάρβαρο και καταστροφικό τρόπο αφαίρεσε από τα μνημεία της Ακρόπολης ο λόρδος Έλγιν.  Δεν αρμόζει στον υπερήφανο Βρετανικό λαό να επωμίζεται το μεγάλο λάθος που διαπράξατε στο παρελθόν. Κάντε το πράξη, για να ξεπλύνετε τη μεγάλη ντροπή που σας βαραίνει εδώ και διακόσια χρόνια.   Μας το οφείλετε, όπως μας οφείλετε όλο το Δυτικό πολιτισμό, τις επιστήμες, τις τέχνες, τη φιλοσοφία, τις πανανθρώπινες πνευματικές αρχές και αξίες και τη Δημοκρατία».

The post Εκδήλωση στο ΠΑΜΑΚ: Ομιλία της Γεν. Γραμματέως της ΕΕΕΓΑ κας Ελένης Μπάρμπα, Αρχιτεκτ. Μηχανικού appeared first on Ε.Ε.Ε.Γ.Α.

Κυρίες και κύριοι,

Ο πρωταρχικός στόχος της Ελληνικής Επιτροπής για την επιστροφή των γλυπτών της Ακρόπολης είναι να ευαισθητοποιήσει όλο τον κόσμο, αλλά κυρίως τους Έλληνες , ότι ένα μεγάλο κομμάτι του εθνικού μας πολιτισμού, ένα μέρος από  τα γλυπτά της Ακρόπολης έχουν κλαπεί και βρίσκονται μακριά από τον χώρο όπου ανήκουν.

Εμείς πιστεύουμε ότι η ευαισθητοποίηση αυτή πρέπει να ξεκινήσει από τα παιδιά του Δημοτικού και του Γυμνασίου. Η εκπαίδευση επομένως πρέπει να παίξει τον κυριότερο ρόλο. Εξάλλου έτσι ξεκίνησε και ο Πρόεδρός μας Ευάγγελος Φυλακτός κάνοντας ενημέρωση σε μαθητές και σχολεία.

Από τον πρώτο χρόνο λειτουργίας ξεκίνησε η Επιτροπή διοργανώνοντας βιωματικά –διαδραστικά εργαστήρια για μαθητές. Τίτλος : « Οι μαθητές χτίζουν Παρθενώνες, σχολεία, εκκλησίες». Με μικρά κομματάκια μαρμάρου οι μαθητές δημιούργησαν κίονες, μετώπες, Παρθενώνες, σχολεία, εκκλησίες. Έπιασαν με τα χέρια τους το μάρμαρο ένιωσαν τη σκληρότητα και την υφή του και έγιναν Αρχιτέκτονες σαν τον Ικτίνο και τον Καλλικράτη.

Η βιωματική μάθηση είναι η απόκτηση της γνώσης μέσα από την εμπειρία . Αυτό θέλουμε να πετύχουμε.  Έπρεπε να βλέπατε τη χαρά της δημιουργίας των μαθητών στο εργαστήριο. Τέτοια εργαστήρια στήθηκαν στο Ωραιόκαστρο,  όπου πέρασαν  οι μαθητές της Δ΄τάξης όλων των δημοτικών σχολείων του Ωραιοκάστρου. Παράλληλα γινόταν ενημέρωση από τον κ. Φυλακτό για την ιστορία της Ακρόπολης και υπήρχε και έκθεση φωτογραφιών. Εργαστήρια στήθηκαν στα Νηπιαγωγεία Δρυμού και Μονολόφου, καθώς επίσης και στο Ειδικό Γυμνάσιο του Κιλκίς. Εκεί η συγκίνηση των μαθητών περίσσευε!!!

Φέτος  ευελπιστούμε ότι το πρόγραμμα θα συνεχιστεί στην Ανατολική Θεσσαλονίκη και σε σχολεία του Τριλόφου, Πλαγιαρίου, Νέου Ρυσίου, Καρδίας, Κάτω Σχολαρίου και σε άλλα σχολεία.

Εδώ και αρκετά χρόνια, γίνεται ένα μεγάλο έργο στο Δημοτικό Σχολείο Κάτω Σχολαρίου όπου έχω και την τιμή να διευθύνω. Μέσα από τα προγράμματα της Ευέλικτης ζώνης οι μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων δουλεύουν και ασχολούνται με την ιστορία της Ακρόπολης και των γλυπτών.  Ο πρόεδρος, κ. Φυλακτός έχει επισκεφθεί το σχολείο τουλάχιστον 3 φορές . Έχει μιλήσει με τους μαθητές κυρίως πριν την επίσκεψή μας στην Ακρόπολη. Οι μαθητές μας έχουν γράψει ποιήματα για την κλεμμένη  Καρυάτιδα και την Ακρόπολη , έχουν ζωγραφίσει γλυπτά, έχουν στείλει επιστολές. Έχουν εμφανιστεί επίσης στα ΜΜΕ όπως στην  ΕΤ3  ζωντανά μέσω skype από το σχολείο, ζητώντας την επιστροφή των γλυπτών.

Αυτό όμως που τους ευαισθητοποίησε περισσότερο ήταν ένα θεατρικό έργο με τίτλο « Η δέκατη Τρίτη Θεά και τα κλεμμένα γλυπτά» του συγγραφέα Γιώργου Κατσέλη. Το έργο αυτό το δουλέψαμε όλη τη χρονιά και το παρουσιάσαμε τον Μάρτιο του 2016 στους Πρόποδες της  Ακρόπολης, επί της Διονυσίου Αρεοπαγείτου. Εκεί στον φυσικό χώρο των γλυπτών. Η  παρουσίαση του Θεατρικού ήταν πολύ συγκινητική . Έλληνες και ξένοι , πλήθος κόσμου που ανέβαιναν στην Ακρόπολη σταμάτησαν να το παρακολουθήσουν και καταχειροκρότησαν τους μαθητές μας. Το κεντρικό νόημα του έργου ήταν ότι τα γλυπτά επιστρέφουν τελικά πίσω και τοποθετούνται στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης.

Η Έλληνική Επιτροπή για την Επιστροφή των Γλυπτών της Ακρόπολης ήταν εκεί για να βραβεύσει τους μαθητές αλλά και τον συγγραφέα του έργου .

Αυτό το έργο με τους μαθητές μου το ανεβάσαμε τον Μάιο του 2016 στο Ολυμπιακό Μουσείο, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Θεάτρου μαθητικών Αγώνων.  Μετείχαν σχολεία από τη Θεσσαλονίκη, τους γύρω νομούς και την Κύπρο. Εκεί βραβευτήκαμε με το πρώτο βραβείο Ελληνικής Φιλοσοφίας. Το έργο αυτό επίσης ανέβηκε στις 20 Αυγούστου στη γιορτή σταφυλιού και κρασιού στο Κάτω Σχολάρι μπροστά σε 800 άτομα κοινό. Ο Δήμος Θέρμης και η Κοινότητα Κάτω Σχολαρίου βράβευσε πάλι τους μαθητές για αυτή την Πολιτιστική τους δράση.

Αυτό το όραμα της Επιστροφής των γλυπτών, το όραμα που ξεκίνησε η μεγάλη  μας Μελίνα αν θέλουμε να το δούμε να ολοκληρώνεται πρέπει να το καλλιεργήσουμε στη συνείδηση των μικρών παιδιών.

Κλείνοντας την αναφορά μου και πριν δούμε ένα μικρό απόσπασμα από το θεατρικό στην Ακρόπολη θέλω να ευχαριστήσω το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και τον Πρύτανη κο  Αχιλλέα  Ζαπράνη  για τη συμπαράστασή του στον αγώνα που δίνουμε.

The post Εκδήλωση στο ΠΑΜΑΚ: Ομιλία του Αντιπροέδρου της ΕΕΕΓΑ κου Πάρη Αποστολίδη, Εκπαιδευτικού appeared first on Ε.Ε.Ε.Γ.Α.